Królowa na diecie / Queen on a Diet

Od czasu, gdy umiejętność czytania ze zrozumieniem stała się powszechna, czyli gdzieś w 18 wieku, propaganda przybrała formę medialną. Już nie ksiądz z ambony, czy pastor z mównicy, ale różnej maści pisarze i pismacy starali się wpłynąć na ludzi. Niektórzy odnosili na tym polu znaczne nawet sukcesy...

Niejaki Żann-Żak Russo, twórca komedii romantycznej Pigmalion, sfilmowanej po dwustu latach pod tytułem Prity Łumen oraz wynalazca pierwowzoru Tarzana, czyli szlachetnego dzikusa, opuścił pod koniec swojego burzliwego życia kontynent i zaszył się w Anglii. Widać pogoda tamtejsza, dżdżysta i mglista, nakłoniła go do spisania swoich wyznań. Z nie do końca jasnych powodów, włożył w usta królowej francuzów Marii Antoniny znane zdanie o jedzeniu ciastek zamiast chleba. Zdanie to opacznie zapisane i opacznie zrozumiane, stało się dla królowej źródłem wielu nieszczęść z ich kulminacją na szafocie, kiedy to Habsburżance kat głowę ściął.

Trzeba przyznać, że Maria Antonina do końca trzymała fason, bo gdy niechcący nadepnęła żelaznym obcasem na stopę swojego oprawcy, ze spuszczonymi oczami, potrafiła grzecznie przeprosić za nietakt i utrudnianie pracy.

Jedno sfałszowane zdanie a wybucha rewolucja i giną królowie!

Prawda była taka, iż Maria Antonina przytyła nieco na wakacjach all inclusive we Włoszech. Cóż zdarzyć się może każdemu... Właśnie była na diecie i odstawiła słodycze, a talię mocno ściskała grubym paskiem ze złotą klamrą, gdy do drzwi pałacu zastukał lichy żebrak.

- o Pani! Miej litość dla nędzarza! Upraszam o choćby kawałek chleba!

Miłosierna pani nie zastanawiając długo pozbyła się słodkich pokus i obdarowała go całym zapasem ciast, ciasteczek, eklerek, ptysiów, szarlotek i brioszek.

Żebrak odszedł uradowany, a ktoś, dla kogo zabrakło deseru napisał złośliwy paszkwil, z którego zrodziła się rewolucja francuska.

Więc nie dawaj wiary wszystkiemu, co przeczytasz!